ยินดีที่ทราบว่านักแปลหลายท่านสนใจเสาะแสวงหาหนังสือ ตามที่ "คู่มือนักแปล" ได้นำเสนอในจดหมายข่าวฉบับก่อน ๆ เพื่อเก็บไว้ใช้งานได้ทันท่วงทีที่ต้องการ ฉบับนี้จึงขอเสนอคู่มือนักแปลให้อีกสัก ๔ เล่ม สำหรับเพื่อนนักแปลค่ะ
ประมวลศัพท์การศึกษาพิเศษ
ศาสตราจารย์ศรียา นิยมธรรม. พิมพ์ครั้งที่ ๒. กรุงเทพ ฯ: แว่นแก้ว, ๒๕๔๓. ๒๒๔ หน้า. ๒๒๐ บาท.
การจัดการศึกษาพิเศษในประเทศไทย ในปัจจุบันมีความก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ขยายวงกว้างขวางขึ้น การศึกษาหาความรู้ในสาขานี้ส่วนใหญ่ต้องอาศัยตำรา หนังสือ วารสาร บทความ หรือสิ่งต่าง ๆ ที่ใช้ภาษาอังกฤษซึ่งเป็นภาษาที่ใช้กันแพร่หลายทั่วโลกเป็นหลัก และเอกสาร-สื่อที่เป็นภาษาไทยในสาขานี้มีไม่มากนัก การรู้ความหมายของศัพท์การศึกษาพิเศษอย่างถูกต้องลึกซึ้ง จะทำให้การศึกษาค้นคว้าเป็นไปอย่างง่ายดายยิ่งขึ้น ศัพท์ในวงการการศึกษาพิเศษในหนังสือเล่มนี้มีประมาณ ๒,๕๐๐ คำ เป็นประโยชน์แก่ครู อาจารย์ นักการศึกษา ตลอดจนนิสิตนักศึกษา และผู้ประสงค์จะพัฒนาความรู้ในสาขาการศึกษาพิเศษ
ลักษณนาม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (แก้ไขเพิ่มเติม)
ราชบัณฑิตยสถาน. พิมพ์ครั้งที่ ๖. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน, ๒๕๔๖. ๑๒๘ หน้า. ๒๕ บาท
เป็นหนังสือที่ประมวลลักษณนามของคำนามต่าง ๆ ซึ่งคณะกรรมการกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการใช้ภาษาไทยแห่งราชบัณฑิตยสถาน ได้พิจารณากำหนดขึ้น เพื่อต้องการให้ผู้ใช้ภาษาไทยทุกคนใช้ลักษณนามได้ถูกต้อง ตัวอย่างลักษณนามที่น่าสนใจ เช่น
กระโปรง ตัว, กระโปรงรถ แผ่น,ฝา, กุญแจมือ คู่, กุญแจลูกบิดประตู ชุด, เกี้ยว (คนหามมีหลังคา) หลัง, เกี้ยว (เครื่องประดับสำหรับสวมผมจุก) วง, ขลุ่ย เลา, ขวาน เล่ม, ปิ่นโต ใบ, ลูก, เถา, สาย, อาคาร หลัง, อาคารชุด หน่วย ฯลฯ
ศัพท์สถาปัตยกรรมศาสตร์ อังกฤษ-ไทย ไทย-อังกฤษ
ราชบัณฑิตยสถาน. กรุงเทพฯ: อรุณการพิมพ์, ๒๕๔๘. ๑๗๘ หน้า. ๕๐บาท.
หนังสือเล่มนี้มีคำศัพท์จำนวน ๑,๐๘๓ คำ เป็นศัพท์พื้นฐานและจำเป็นต้องใช้ โดยมีขอบข่ายครอบคลุมศัพท์ทางสถาปัตยกรรมทั่วไป ประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม สถาปัตยกรรมเชิงอนุรักษ์ สถาปัตยกรรมที่เกี่ยวเนื่องกับศาสนา ภูมิสถาปัตยกรรม และศัพท์ผังเมืองที่เกี่ยวข้องกับสถาปัตยกรรม ศัพท์เหล่านี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับยุคสมัย แบบอย่าง แนวคิด คตินิยม ระบบการก่อสร้าง วัสดุอุปกรณ์ งานประดับตกแต่ง เป็นต้น
หลักเกณฑ์การใช้เครื่องหมายวรรคตอนและเครื่องหมายอื่น ๆ หลักเกณฑ์การเว้นวรรค หลักเกณฑ์การเขียนคำย่อ
ราชบัณฑิตยสถาน. พิมพ์ครั้งที่ ๖ (แก้ไขเพิ่มเติม). กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน, ๒๕๔๘. ๘๔ หน้า. ๒๕ บาท.
การเขียนหนังสือไทยมีลักษณะเขียนเป็นคำติดต่อกันไป และเว้นวรรคเมื่อจบประโยคและจบใจความ จึงไม่จำเป็นต้องใช้เครื่องหมายวรรคตอนและอื่น ๆ แต่ผู้เขียนบางคนประสงค์จะใช้ จึงขึ้นอยู่กับผู้เขียนว่ามีความจำเป็นที่จะต้องใช้หรือไม่ และถ้าจำเป็นต้องใช้ ใช้อย่างไรจึงจะเหมาะสม เพื่อให้เป็นแนวทางแบบแผนเดียวกัน ราชบัณฑิตยสถานจึงปรับปรุงแก้ไขเพิ่มเติมหลักเกณฑ์ให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น
ส่วนหลักเกณฑ์การเขียนคำย่อ กำหนดไว้ถึง ๑๒ ประการ หากสนใจรีบหามาเป็นคู่มือนักแปลเถิดจะเกิดผล.
|